Floortime (DIR Floortime)

Floortime (DIR Floortime), çocuğun gelişimini oyun ve ilişki üzerinden destekleyen gelişimsel bir müdahale yaklaşımıdır. Çocuk psikiyatristi Dr. Stanley Greenspan tarafından geliştirilmiştir; adı, yetişkinin çocuğun bulunduğu yere — çoğu zaman yere — inip onun oyununa katılmasından gelir.

Yaklaşımın çıkış noktası şudur: öğrenmenin önkoşulu ilişkidir. Bir çocuk kendisini güvende hissettiği, karşılık gördüğü ve keyif aldığı bir etkileşim içindeyken öğrenir. Bu nedenle Floortime'da amaç çocuğa bir şey öğretmek değil, önce onunla iletişim kurabilmektir; beceriler bu ilişkinin üzerine gelir.

Çocuğunuz göz teması kurmuyorsa, iletişim başlatmıyorsa, tekrarlayıcı davranışlarla oyalanıyorsa ya da henüz dil çıktısı yoksa — ailelerin bize en sık aktardığı tablo budur — Floortime bu noktada devreye giren yaklaşımlardan biridir. Süreç, çocuğun hangi gelişimsel basamakta olduğunun belirlenmesiyle başlar.

Bu sayfada DIR kısaltmasının ne anlama geldiğini, altı gelişimsel basamağı, seansların nasıl işlediğini ve ailelerin en çok karıştırdığı iki konuyu — Floortime ile oyun terapisi farkı ve Floortime ile ABA farkı — ayrıntılı biçimde bulacaksınız.

Floortime Nedir?

Floortime, yetişkinin çocuğun ilgisini takip ederek onun oyununa katıldığı, karşılıklı etkileşimi adım adım genişleten gelişimsel bir yaklaşımdır. Yöntemin tam adı DIR Floortime'dır; "Floortime" ve "DIR Floortime" iki ayrı terim değil, aynı yaklaşımın kısa ve tam adıdır.

Klasik bir öğretim düzeninde gündemi yetişkin belirler: masaya oturulur, materyal seçilir, hedef davranış çalıştırılır. Floortime'da ise gündemi çocuk belirler, yetişkin bu gündeme katılıp onu zenginleştirir. Çocuk arabaları sıraya diziyorsa, bu davranış engellenmez; yetişkin sıraya bir araba daha ekleyerek ya da sıranın önüne bir engel koyarak etkileşime dâhil olur.

Bu katılım pasif bir izleme değildir. Yetişkin, çocuğun oyununu bir adım ileri taşıyacak müdahaleler yapar; amaç çocuğun kendi kendine oynadığı bir etkinliği karşılıklı bir etkileşime dönüştürmektir. Yaklaşımın tüm tekniği bu dönüşümün nasıl sağlanacağı üzerine kuruludur.

DIR Ne Anlama Gelir?

DIR, yaklaşımın üç temel bileşeninin baş harflerinden oluşur: Developmental (Gelişimsel), Individual Differences (Bireysel Farklılıklar) ve Relationship-Based (İlişki Temelli). Bu üç bileşen, programın her adımını birlikte belirler.

D — Gelişimsel

Program, çocuğun duygusal, sosyal, iletişimsel ve bilişsel gelişim basamaklarını temel alır. Sorulan soru "bu yaştaki çocuk ne yapmalı?" değil, "bu çocuk şu anda hangi gelişim düzeyinde?" sorusudur. Hedefler takvim yaşına göre değil, mevcut basamağa göre yazılır.

I — Bireysel Farklılıklar

Her çocuğun duyusal profili, mizacı ve öğrenme biçimi farklıdır. Sese aşırı duyarlı bir çocukla dokunulmaktan hoşlanmayan bir çocuğa aynı yaklaşım uygulanamaz. Bu nedenle Floortime'da yöntem çocuğa değil, çocuğa göre yöntem uyarlanır.

R — İlişki Temelli

Öğrenmenin taşıyıcısı ilişkidir. Bağ kurulmadan gelişim beklenmez; bu nedenle ebeveyn-çocuk etkileşimi sürecin merkezindedir. Terapist tek başına çalışan bir uygulayıcı değil, aynı zamanda bu ilişkiyi güçlendiren bir rehberdir.

Kısaca özetlemek gerekirse: DIR Floortime, gelişimi, bireysel farklılıkları ve ilişkiyi merkeze alan oyun temelli bir yaklaşımdır.

Fonksiyonel Duygusal Gelişim Basamakları

Floortime, çocuğun gelişimini altı temel basamak üzerinden izler. Değerlendirmede çocuğun hangi basamakta olduğu belirlenir ve program bu basamağın bir üstünü hedefleyecek şekilde kurulur; basamaklar atlanmaz.

1. Düzenlenme ve Dikkat

Sakin kalabilme, çevredeki uyaranları düzenleyebilme ve dikkatini bir noktaya yönlendirebilme. Bu basamak kurulmadan üstündeki hiçbir basamak sağlam ilerlemez; düzenlenemeyen bir çocuk etkileşime giremez.

2. Birliktelik ve İlişki Kurma

Karşısındaki kişiyle ortak bir duyguyu paylaşabilme ve birlikte olmaktan keyif alabilme. Göz teması, gülümseme ve yetişkinin varlığından hoşlanma bu basamağın göstergeleridir.

3. İki Yönlü Amaçlı İletişim

Jest, mimik, ses ya da kelimeyle iletişim başlatabilme ve karşılık verebilme. Bu basamakta iletişim tek yönlü olmaktan çıkar; çocuk hem gönderir hem alır.

4. Karmaşık İletişim ve Ortak Sosyal Problem Çözme

Duygusal ve sosyal mesaj taşıyan sinyalleri alıp gönderebilme, etkileşimi daha uzun süre sürdürebilme. Çocuk artık istediğini elde etmek için karşısındakiyle birlikte bir yol kurabilir.

5. Fikirleri Temsil Etme ve Sembolik Oyun

Nesneleri ve durumları başka şeylerin yerine kullanabilme; bir küpü telefon gibi tutmak, bebeği uyutmak. Bu basamak dil gelişimiyle aynı zihinsel temelden beslenir.

6. Fikirler Arasında Köprü Kurma

Üretilen fikirleri mantıksal bir çerçevede birbirine bağlayabilme, neden-sonuç kurabilme ve soyut düşünmeye geçiş. Bu basamak, sosyal ilişkilerin ve akademik öğrenmenin zeminini oluşturur.

Değerlendirme sonucunda çocuğun bir basamakta güçlü, bir üstünde zayıf olduğu görülebilir. Program her zaman en alttaki zayıf basamaktan başlar; bir üst basamağa doğrudan atlamak, kazanımın kalıcı olmamasına yol açar.

İletişim Döngüsü Nedir? Açmak ve Kapatmak Ne Demek?

Floortime'ın en temel ölçüm birimi iletişim döngüsüdür. Çocuk bir girişimde bulunduğunda — bakış, ses, jest, kelime — bir döngü açılır. Yetişkin karşılık verir, çocuk bu karşılığa yeniden yanıt verdiğinde döngü kapanır. Sürecin hedefi, art arda kapatılan döngü sayısını artırmaktır.

Somutlaştıralım: çocuk baloncuğa uzanır (döngü açılır), siz baloncuğu havaya üflersiniz (karşılık verirsiniz), çocuk size bakıp "daha" anlamında elini uzatır (döngü kapanır). Bu, tek bir tamamlanmış döngüdür. Çocuk buna devam edip yeniden girişimde bulunursa, ikinci döngü açılmış olur.

Bu ölçüm, ilerlemeyi somut biçimde izlemeyi sağlar. Programın başında art arda iki döngü kapatabilen bir çocuk, birkaç ay sonra sekiz-on döngü sürdürebiliyorsa bu, kelime sayısından çok daha anlamlı bir gelişme göstergesidir. Ailelere de en çok bu ölçütü izlemelerini öneriyoruz.

Floortime Nasıl Uygulanır?

Floortime uygulamasının belirli ilkeleri vardır. Bunlar soyut tavsiyeler değil; oturuş biçiminden ses tonuna, bekleme süresinden yüz ifadesine kadar gözlenebilir davranışlardır.

   Çocuk yönlendirilmez, ilgisi takip edilir. Oyunun konusunu yetişkin belirlemez; çocuğun ilgilendiği şeye katılınır.

   Duyusal profile göre başlanır. Örneğin dokunulmaktan hoşlanmayan ve teması reddeden bir çocukta kademeli ilerlenir; duyusal hassasiyet aşıldıkça etkileşim genişletilir.

   Duygusal ifade abartılır. Yüz ifadesi, ses tonu ve beden dili etkileşimin taşıyıcısıdır. Bir oyuncak düştüğünde kocaman bir şaşırma ifadesiyle "Düüüştü!" demek, aynı cümleyi düz bir tonla söylemekten çok daha etkilidir.

   Beklenir. Baloncuk üflendikten sonra hemen bir tane daha üflemek yerine durup çocuğun tepkisi beklenir. Bu üç-dört saniyelik sessizlik, iletişim döngüsünün açılabileceği tek alandır.

   Etkileşim uzatılır. Amaç tek bir karşılık almak değil, karşılıklı alışverişi mümkün olduğunca sürdürmektir.

   Yüz yüze konumlanılır. Çocukla aynı göz hizasında ve karşılıklı oturmak, göz teması ve taklit için gereklidir.

   Ebeveyn sürece dahil edilir. Yaklaşım ebeveyn merkezlidir; ailenin izleyici değil uygulayıcı olması hedeflenir.

Bu ilkelerin en zorlanılanı beklemedir. Yetişkinler çocuğun boşluğunu doldurma eğilimindedir: soruyu sorar, cevabı beklemeden kendi cevaplar; oyuncağı uzatır, tepkiyi beklemeden ikincisini uzatır. Oysa çocuğun girişimde bulunabilmesi için o boşluğa ihtiyacı vardır.

Duyusal Profil Neden Belirlenir?

Floortime'da her çocuk için önce duyusal profil çıkarılır: sese, dokunuşa, harekete, ışığa ve kokuya nasıl tepki veriyor? Bu profil, etkileşimin nereden ve nasıl kurulacağını doğrudan belirler.

Duyusal olarak aşırı duyarlı bir çocukta yüksek ses, ani dokunuş ve kalabalık uyaran etkileşimi başlamadan kapatır. Bu çocuk için sakin ses tonu, öngörülebilir hareketler ve sade bir ortam gerekir. Buna karşılık duyusal uyaran arayışında olan bir çocukta salıncak, kaydırak ve hareketli oyunlar etkileşimin kapısını açar.

Aynı davranış farklı duyusal profillerde farklı anlam taşır. Kulaklarını kapatan bir çocuk inatlaşmıyordur; duyusal olarak aşırı yüklenmiştir. Bu ayrımı yapmadan kurulan bir program, çocuğun kaçındığı koşulları yanlışlıkla artırabilir.

Floortime Seansı Nasıl İlerler?

Süreç değerlendirme seansıyla başlar. Bu seansta çocuk gelişimsel basamaklar üzerinde değerlendirilir, duyusal profili çıkarılır ve aileden ayrıntılı gelişim öyküsü alınır. Ardından çocuğa özel bir program hazırlanır.

Seanslar oyun temelli ilerler ve ortamda yönerge verilmez. Uygulayıcı çocuğun ilgisini takip ederek etkileşim kurar, iletişim döngülerini açar ve kapanmaları için alan bırakır. Ebeveyn uygun aşamalarda seansa dâhil edilir; hedef, uygulamayı ailenin de yapabilir hâle gelmesidir.

Süreç boyunca gelişim düzenli olarak izlenir. Hekim takibi devam eden çocuklarda, kontrollerden önce gelişimsel rapor hazırlanarak sürecin tıbbi takiple bütünlüklü yürümesi sağlanır. Eğitim ile tıbbi takibin birbirinden habersiz ilerlemesi, ailelerin en çok zaman kaybettiği durumlardan biridir.

Floortime Kimler İçin Uygundur?

Floortime, iletişim ve etkileşim alanında desteğe ihtiyaç duyan geniş bir çocuk grubunda kullanılabilir. Otizm spektrum bozukluğunda yaygın olarak uygulanmakla birlikte yalnızca bu grupla sınırlı değildir.

   İki yönlü iletişim kurmakta güçlük çeken çocuklar

   Birlikte oyun oynamakta ve akranla etkileşimde zorlanan çocuklar

   Ortak dikkat kurmakta güçlük yaşayan çocuklar

   Otizm spektrum bozukluğu tanısı almış çocuklar

   Gelişimsel gecikme gösteren çocuklar

   Down sendromu ve diğer genetik sendromlarla ilişkili gelişimsel tablolar

   Gecikmiş dil ve konuşma tablosu bulunan çocuklar

   Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu eşlik eden çocuklar

   Uyaran yetersizliği yaşamış çocuklar

Uygun olup olmadığına ayrıntılı bir gelişimsel değerlendirmenin ardından karar verilir. Bazı çocuklarda Floortime tek başına yürütülürken, bazılarında dil ve konuşma terapisi, özel eğitim ya da duyu bütünleme çalışmalarıyla birlikte planlanır.

Floortime Hangi Yaş Grubuna Uygulanır?

Floortime'da belirleyici olan takvim yaşı değil, çocuğun bulunduğu gelişimsel basamaktır. Yaklaşım en yaygın olarak erken çocukluk döneminde uygulanır; ancak gelişimsel basamakları henüz tamamlamamış daha büyük çocuklarda da kullanılabilir.

Erken başlamanın avantajı büyüktür. İlk yıllarda beynin gelişimsel esnekliği yüksektir ve etkileşim örüntüleri henüz yerleşmemiştir; bu dönemde kurulan iletişim alışkanlıkları çok daha kalıcı olur.

Daha büyük yaş gruplarında ise oyunun içeriği yaşa uygun biçimde değişir. Yerde bebek oyunuyla kurulan etkileşim, ileri yaşta ortak ilgi alanları, kurallı oyunlar ve karşılıklı sohbet üzerinden yürütülür. Değişen şey yöntemin ilkeleri değil, oyunun biçimidir.

Floortime Odası Nasıl Olmalı?

Floortime odası, çocuğun güvende hissettiği, dikkatinin dağılmadığı ve yere rahatça oturulabilen sade bir ortam olmalıdır. Amaç zengin bir oyun alanı kurmak değil, etkileşimi kolaylaştıran bir zemin sağlamaktır.

   Yere rahat oturulabilecek geniş halı ya da mat bulunmalı

   Yumuşak minderler ve puflar yer alabilir

   Keskin köşeli ya da tehlikeli eşya bulunmamalı

   Ortam görsel açıdan sade olmalı; duvarlar ve raflar dikkat dağıtıcı olmamalı

   Oyuncak sayısı sınırlı tutulmalı, seansa göre ortama yerleştirilmeli

   Ortam mümkün olduğunca gün ışığı almalı

   Duyusal profili desteklemek üzere çadır, kaydırak ve salıncak bulundurulabilir

Ailelerin sık düştüğü yanılgı, çok sayıda oyuncağın etkileşimi artıracağını düşünmektir. Gerçek tersidir: oyuncak sayısı arttıkça çocuğun dikkati nesneler arasında dağılır ve karşısındaki kişiye ayrılan pay azalır. Az sayıda, doğru seçilmiş materyal daha uzun ve daha nitelikli etkileşim üretir.

Floortime Materyalleri

Floortime'da temel materyal yetişkinin kendisidir. Uygulayıcı ve ebeveyn, kendilerini bir oyuncak değil bir oyun arkadaşı olarak konumlandırır; kullanılan nesneler bu etkileşimi başlatmak ve sürdürmek için birer araçtır.

   Baloncuk ve balon oyunları: Bekleme ve talep etme fırsatı yaratmak için en verimli materyallerden biri

   Büyük pelüş oyuncaklar: Sarılma, saklanma ve sembolik oyun için

   Yumuşak toplar: Sıra alma ve karşılıklı etkileşim kurmak için

   Cee-ee ve yüz yüze oyunlar: Beklenti kurma, göz teması ve ortak keyif için

   Çadır: Duyusal olarak aşırı yüklenen çocuklar için güvenli sığınma alanı

   Kaydırak ve salıncak: Hareket arayışı olan çocuklarda etkileşimin kapısını açan materyaller

Materyal seçimi çocuğun duyusal profiline göre yapılır. Sese duyarlı bir çocukta sesli oyuncaklar etkileşimi kapatırken, hareket arayışında olan bir çocukta salıncak en güçlü etkileşim aracı olabilir.

Ebeveynin Rolü ve Evde Floortime

Floortime, haftada bir saatlik seansla sınırlı kalmayan bir yaklaşımdır. Ebeveynin ilkeleri öğrenip günlük yaşamda uygulaması, sürecin en belirleyici bileşenidir; bu nedenle aileler seanslara aktif olarak dâhil edilir.

Evde uygulama için önerimiz nettir: günde 15–20 dakikayı yalnızca o çocuğa ayırın. Telefon kapalı, ekran kapalı, kardeş yok. Bu sürede tek bir hedefiniz olsun — çocuğun ilgisini takip etmek ve döngüyü kapatmasına alan bırakmak.

   Çocuğun oyununa katılın, oyunu yönetmeyin.

   Soru sormayı azaltın, yorum cümlelerini artırın.

   Yüz ifadenizi ve ses tonunuzu abartın; duygusal canlılık dikkati tutar.

   Bir şey yaptıktan sonra durun ve bekleyin; boşluğu doldurmayın.

   İstediği şeyi hemen vermeyin; talep etmesi için birkaç saniyelik fırsat bırakın.

   Aynı göz hizasına inin; ayakta ya da uzaktan kurulan etkileşim zayıf kalır.

Bakımda büyükanne, büyükbaba ya da büyük kardeş aktif rol alıyorsa onların da bu ilkeleri bilmesi gerekir. Yöntem yalnızca bir kişiye anlatıldığında, çocuğun gününün büyük bölümünde uygulanmıyor olur.

Floortime ile Oyun Terapisi Arasındaki Fark

"Floortime oyun terapisi" diye ayrı bir yöntem yoktur; bu iki yaklaşım birbirinden farklıdır. Floortime, gelişimsel basamaklar üzerinden ilerleyen bir gelişimsel müdahale yaklaşımıdır. Oyun terapisi ise duygusal ve davranışsal zorlukları ele alan bir psikoterapi yaklaşımıdır.

Hedefleri farklıdır. Floortime'da hedef iletişim, ortak dikkat, sosyal etkileşim ve gelişimsel basamakların ilerlemesidir. Oyun terapisinde ise hedef duygusal düzenleme, kaygı, öfke, kayıp ve ilişki sorunlarının işlenmesidir.

Hedef kitleleri farklıdır. Floortime ağırlıklı olarak gelişimsel gecikme ve otizm spektrum bozukluğu tablolarında kullanılır. Oyun terapisi ise gelişimi tipik ilerleyen ama duygusal zorluk yaşayan çocuklarda — kardeş kıskançlığı, boşanma, yas, okul kaygısı — uygulanır.

Bu ayrım pratikte önemlidir; çünkü yanlış yaklaşımla kurulan bir program zaman kaybettirir. Bir çocuk her iki desteğe de ihtiyaç duyabilir, ancak bu ikisi birbirinin yerine geçmez.

"Floortime Etkinlikleri" Diye Bir Şey Var mı?

Hayır. Floortime, önceden hazırlanmış etkinlik listeleriyle uygulanan bir program değildir. Uygulanacak olan şey bir etkinlik değil, bir etkileşim biçimidir; oyunun içeriğini her seansta çocuğun o günkü ilgisi belirler.

İnternette "Floortime etkinlikleri" başlığıyla paylaşılan hazır listeler, yaklaşımın temel mantığına aykırıdır. Önceden belirlenmiş bir etkinlik uygulandığı anda gündemi yetişkin belirlemiş olur ve Floortime'ın çalışma ilkesi olan "çocuğun ilgisini takip etme" ortadan kalkar.

Doğru soru "hangi etkinlikleri yapayım?" değil, "çocuğum şu anda neyle ilgileniyor ve buna nasıl katılabilirim?" olmalıdır. Baloncuk, top, cee-ee gibi materyaller birer etkinlik listesi değil; etkileşimi başlatmak için kullanılan araçlardır.

Floortime ile ABA Arasındaki Fark

Temel fark, öğretimin kim tarafından yönlendirildiğidir. Floortime çocuğun gündemini takip eden, ilişki ve duygusal etkileşim üzerinden ilerleyen gelişimsel bir yaklaşımdır. Uygulamalı Davranış Analizi (ABA) ise davranışın öncülü ve sonucu üzerinden kurulan, sistematik ve veri temelli bir öğretim yaklaşımıdır.

Floortime'ın güçlü yanı: Ortak dikkat, karşılıklı etkileşim, sembolik oyun ve sosyal-duygusal alanlarda derinlik sağlar. Çocuğun kendi motivasyonu üzerinden çalıştığı için katılım genellikle yüksektir ve doğal ortama genelleme sorunu görece azdır.

ABA'nın güçlü yanı: Sistematik yapısı ve veri kaydı sayesinde ilerleme objektif olarak ölçülebilir. Öz bakım, tuvalet eğitimi ve davranış problemlerinin yönetimi gibi tanımlı hedeflerde hızlı ve net sonuç üretir.

İkisi rakip değildir; birçok çocukta birlikte yürütülür. Doğru soru "hangisi daha iyi?" değil, "bu çocuk için, bu hedefte, hangisi uygun?" olmalıdır.

Floortime 101 ve 201 Eğitimleri Ne Anlama Gelir?

Floortime uygulayıcı eğitimleri kademelidir ve aileler için bu kademelerin farkını bilmek önemlidir. 101 bir katılım belgesi, 201 ise uygulayıcı sertifikası kazandırır.

Floortime 101

Giriş düzeyi eğitimdir. Katılımcı yaklaşımın ne olduğu, kimlere uygulandığı ve temel mantığı hakkında bilgi sahibi olur. Bu eğitimin sonunda katılım belgesi verilir; uygulayıcı sertifikası verilmez.

Floortime 201

Uygulayıcı düzeyindeki eğitimdir. Yaklaşık 14 haftalık bir süreci kapsar; katılımcılar bu süreçte vaka sunumları gerçekleştirir ve eğitim liderleri tarafından değerlendirilir. Süreci başarıyla tamamlayanlar uygulayıcı sertifikası almaya hak kazanır.

Aileler için pratik sonuç şudur: bir kurum "Floortime eğitimi almış uzmanımız var" dediğinde, hangi düzeyde eğitim alındığını sormakta fayda vardır. 101 katılım belgesi, tek başına uygulayıcı yetkinliği anlamına gelmez.

Floortime Ücretleri

Floortime uygulama ücreti; kurumun niteliğine, uygulayıcının sertifikasyon düzeyine ve deneyimine, seans süresine ve aile danışmanlığının kapsamına göre değişir. Sabit ve tek bir fiyattan söz etmek doğru olmaz.

Karşılaştırma yaparken yalnızca seans ücretine değil, karşılığında ne aldığınıza bakın: değerlendirme seansı yapılıyor mu, çocuğun gelişimsel basamağı belirleniyor mu, duyusal profil çıkarılıyor mu, ebeveyn sürece dâhil ediliyor mu, hekim kontrollerine yönelik gelişimsel rapor hazırlanıyor mu?

Merkezlerimizde ön görüşme ücretsizdir. Bu görüşmede çocuğunuz için Floortime'ın uygun bir yaklaşım olup olmadığını ve gerekiyorsa hangi ek desteklerin planlanacağını netleştiriyoruz. Güncel uygulama koşullarını telefonla öğrenebilirsiniz.

Ankara'da DIR Floortime

Floortime, Türkiye genelinde özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde, erken çocukluk birimlerinde ve özel kliniklerde uygulanmaktadır. Kurum seçerken belirleyici olan kurumun türünden çok, uygulayıcının sertifikasyon düzeyi ve deneyimidir.

Dikkat edilmesi gereken bir başka nokta, yaklaşımın gerçekten aile merkezli yürütülüp yürütülmediğidir. Ebeveynin sürece hiç dâhil edilmediği bir uygulama, Floortime'ın temel ilkesiyle çelişir.

Merkezlerimizde Floortime çalışmaları, uygulayıcı eğitimi almış uzmanlarımız tarafından yürütülmektedir. Keçiören, Etimesgut, Sincan ve Mamak'taki şubelerimizde aynı yaklaşım ve aynı süreç yapısıyla hizmet veriyoruz.

Değerlendirme sonucunda birden fazla alanda destek ihtiyacı görülürse; dil ve konuşma terapisti, özel eğitim öğretmeni, çocuk gelişimi uzmanı ve psikolog aynı değerlendirme masasında bir araya gelir. Bir çocuğun ihtiyacı çoğu zaman tek bir başlığa sığmaz.

Floortime (DIR Floortime)
Sık Sorulan Sorular